Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Μη αναστρέψιμη ...

Οι "ειδικοί" απεφάνθησαν....
Δεν διορθώνομαι!

Ας φαίνομαι καλό παιδί ...τι να με κυριεύει;
Κάθησα λοιπόν και το σκέφτηκα.
Φόρτωσα και τα πνευμόνια μου με πίσσα και νικοτίνη ,τις οποίες ακριβοπληρώνω ,άρα δικαιούμαι να καίγομαι λίγο παραπάνω,ποτίστηκα  με παλαιωμένο ερυθρό οίνο  και έκανα καταμέτρηση των "χαρισμάτων "μου.

                 ΨΥΧΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

- Σκοταδόψυχη
- Ζηλιάρα
- Απότομη
- Άδικη
- Γκρινιάρα
- Τεμπέλα
- Αχάριστη
- Αναίσθητη
- Εριστική

                                    ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ

Ξανθιά
_ Φαντασιόπληκτη
_Ονειροπαρμένη
_ Ελαφρόμυαλη
_ I.Q. ραδικιού

Να μην αναφέρω και τα εμφανισιακά χαρίσματα  καλύτερα ,μπας και σώσω λίγο την  ζοφερή αυτή προσωπικότητα.

Επίσης ξέχασα να αναφέρω πως  είμαι και αθεράπευτα οπαδός του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ  (μια παλιογαυρίνα του κερατά ) και αυτό δυστυχώς είναι ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ!!



Απάντηση δεν έχω
.Το πόρισμα είναι ξεκάθαρο .
Χάλια μαύρα και αδιόρθωτα!
Είμαι μια ελεεινή ,μαυρόψυχη ,μπορεί και μικρόψυχη ,μη σας πω και άψυχη ,που απλά έτυχε να βρεθεί στον αγγελικά πλασμένο τούτο κόσμο.
 Όμως υπάρχω και θα συνεχίζω να υπάρχω μέχρι να με καλέσουν στα ανώτερα στρώματα  της ατμόσφαιρας.
Μέχρι τότε θα επιτρέψω να  "Λένε για μένα"  
ό,τι θέλουν.
Χαμογελάω ειρωνικά ακούγοντας τη φωνούλα μέσα στο ακατοίκητο κεφάλι μου να  λέει :

" Be yourself no matter what they say"


Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους όσους  λυσσομανάνε για πρώτο τραπέζι πίστα στον Παράδεισο.

Έγώ έχω κλείσει ρεζερβέ στα καζάνια της Κόλασης.

Φιλάκια!!!!!!!

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

Λένε.....

"Λένε  πως λίγο μετά τη βροχή υπάρχει ένας φάρος...."

                                               "Λένε πως λίγο μετά την αυγή υπάρχει ένας δρόμος..."
                      


 Λέω ..πως   χωρίς  την καταιγίδα  ,δεν υπάρχει ουράνιο τόξο.





Καλό Σαββατοκύριακο αγαπημένοι μου!!!

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Σαν παραμύθι...





                                                                                                                                                                   Φοβάμαι την φωτιά...φοβάμαι πως κάποια μέρα  αργά ή γρήγορα θα καώ..και μαζί μου θα καούν και τα όνειρά μου..και ξέρεις εγώ τα όνειρά μου τα αγαπώ,όσο εφιαλτικά και αν είναι..
.Γιατί είναι δικά μου..μόνο δικά μου...Θέλω όμως μια μέρα να ξυπνήσω και μην φοβάμαι τίποτα..Ούτε εσένα..ούτε εμένα..Γιατί,το ξέρεις,πιο πολύ από όλα φοβάμαι εμένα...
Φοβάμαι πως όσο περνάνε τα χρόνια νεκρώνω μέσα μου από όλα..Και το μόνο που μένει είναι ο φόβος..
Αυτός ο φόβος που έρχεται και με γονατίζει...Θεριεύει μέσα μου και το μόνο που θέλω είναι να φύγω..Να ξεφύγω...από μένα...με ένα τέτοιο άλογο .
Ορμητικό ,επιβλητικό ,διαβολικό!!!

..Έλα πάρε με..σε παρακαλώ...ΤΩΡΑ!!!                                              
 Σ' αυτό το παραμύθι θα 'θελα να ζήσω  ,χωρίς δράκους,χωρίς πρίγκηπες και χωρίς ΤΕΛΟΣ.