Σχεδόν δεν θυμάμαι πολλά από αυτά που λέγαμε ,εκείνο το βράδυ που όλα είχαν παραδοθεί στη γλύκα του κόκκινου κρασιού ,στην μουσική μου που μετά βίας ανεχόσουνα ,στην κουβέντα που απ'αλλού ξεκίνησε και αλλού την πήγαμε...,
Αλλά κάπως έτσι δεν γίνεται όταν η ώρα το επιτρέπει;
Πύρ-οινη μαγεία ,σταγόνα που θες να γευτείς ,στα χείλη που θες να δαγκώσεις ...κι αναρωτιέσαι: "Θα πονέσει;"
Μα ο πόνος καρδιά μου έχει ένταση ,αλλά δεν έχει διάρκεια.