Ορκίζεσαι?

Από χτες που το άκουσα ,δεν έχω ξεκολλήσει .

Απίστευτοι στίχοι ,εξαίρετη φωνή.

Αδύνατον να μην ορκιστείς όλα όσα σε προστάζει ....

Εγώ πάντως ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ!!!! (Εσύ?)







"Στον ίσκιο της δάφνης
στο φως της ελιάς
στο κύμα που σβύνει
στην ακρογιαλιά
ορκίσου για πάντα
πως θα μ'αγαπάς

Μη φύγεις και μου ξεχαστείς
σε ξένα χείλη μη σταθείς
βάλε σημάδια για να βρεις
το δρόμο της επιστροφής

Ορκίσου για πάντα
πως θα μ'αγαπάς
στην άκρη του κόσμου
ακόμα κι αν πας
στου ήλιου το χάδι
με μάτια κλειστά
σ'αγγίζω, σε νοιώθω
σε θέλω ξανά

Μη φύγεις και μου ξεχαστείς
σε ξένα χείλη μη σταθείς
βάλε σημάδια για να βρεις
το δρόμο της επιστροφής

Σε στράτα φιδίσια
με ξερολιθιά
καθώς ξεμακραίνεις
μ'αποχαιρετάς
ορκίσου για πάντα
πως θα μ'αγαπάς

Μη φύγεις και μου ξεχαστείς
σε ξένα χείλη μη σταθείς
βάλε σημάδια για να βρεις
το δρόμο της επιστροφής

Ορκίσου για πάντα
πως θα μ'αγαπάς
στη ρότα που βάζεις
κι ανοίγεις πανιά
στους χάρτες του κόσμου
θα γίνω στεριά
λιμάνι και φάρος
και άσπρη εκκλησιά

Μη φύγεις και μου ξεχαστείς
σε ξένα χείλη μη σταθείς
βάλε σημάδια για να βρεις
το δρόμο της επιστροφής"

Free as a bird...

Τα χρώματα της δύσης απλώθηκαν και και δεν είμαι σε κάποιο νησί να τα απολαύσω όσο θα 'θελα!
Στη βουή της πόλης ,καθισμένη στη βεράντα με το ράδιο συντροφιά,κοιτάω στο δρόμο με τα ατέλειωτα αυτοκίνητα ,που όλο κάπου πάνε ,κάνοντας τα δικά μου σενάρια,για τον προορισμό τους.
Και τρέχουν ,άραγε να φτάσουν που?

Σηκώνω το βλέμμα μου ψηλά να κλέψω λίγη ουράνια μαγεία και συνδυασμό χρωμάτων και παρατηρώ ένα σμήνος πουλιών να πετάνε ψηλά σε απόλυτη σειρά Δεν ξεφεύγει κανένα,ακολουθώντας πιστά και υπάκουα τον αρχηγό τους. Σαν καλοί στρατιώτες.
Άθελα μου χαμογελάω και σκέφτομαι πως μπαίνει ο χειμώνας.
Ζηλέυω αυτούς τους ελεύεθρους ταξιδιώτες ,που μπορούν και φεύγουν μακριά μας κάθε φθινόπωρο.
Ζηλέυω που μπορούν να είναι εκεί πάνω ,να παίζουν μέσα στα σύννεφα,να κοιτάνε εμάς τους μίζερους από ψηλά και να μην μένουν στάσιμα.

Μακριά από μικροπρέπειες της καθημερινότητας,γκρίνιες και εγωισμούς.
Η απόλυτη ελευθερία !!!!
Πόσο θα ήθελα έστω μια φορά να μπορούσα να πετάξω. Να δω τον κόσμο....αλλιώς.

Χωρίς κακία,μόνο με χαμόγελο . Και να μην ακούω τίποτα.Να αισθάνομαι τον αέρα να μου χαϊδέυει τα μαλλιά ,το πρόσωπο ,κι εγώ να φεύγω όλο και πιο πάνω.

Να μπορούσα να ταξίδευα μαζί τους σε άλλες χώρες ,να γνωρίσω άλλους ανθρώπους ,μια άλλη ματιά στα πράγματα.

Κοιτάζω πάλι στο δρόμο και μου φαίνονται όλα άχρωμα. μία φασαρία που μου προκαλεί άγχος ,λες και κάτι πρέπει να προλάβουν. Το χρόνο ίσως?
Μα αυτός δεν υπάρχει. Εμείς προσπαθούμε να τον ορίσουμε και όταν δεν μας φτάνει ,του θυμώνουμε.

Κάνω μια ευχή ,στο επόμενο ταξίδι τους να με πάρουν μαζί τους.

Μέχρι τότε θα τα κοιτάω από εδώ ..χαμηλά και όσο θα φτάνει το βλέμμα μου θα τα ακολουθώ.

Μέχρι την επόμενη Άνοιξη θα ονειρεύομαι και δεν θα σταματήσω να ψιθυρίζω τους αγαπημένους στίχους του Ζερβουδάκη :" Άσε τη γη για τους πολλούς και πέτα εδώ κοντά μου"

Life is........

"Life is ...so simple"

Έτσι έλεγε μια παλιά διαφήμιση!
Η ζωή όμως δεν είναι πάντα απλή.
Είναι και σύνθετη και δύσκολη και ζόρικη
. Είναι όμορφη ,είναι δικαίωμα,είναι δώρο,ευκαιρία που πρέπει να αρπάξεις. Πολλές φορές είναι μονότονη,βαρετή ,κουραστική.
Πότε πότε μοιάζει με φυλακή,καταπίεση,μελαγχολία.
Περνάει γρήγορα ,σαν ένα κλείσιμο ματιού!
Περνάει από μπροστά σου κι αν την δεις την είδες.
Είναι ένας αγώνας ,μια περιπέτεια ,μια θυσία .
Είναι γλυκιά ,είναι έρωτας, αγάπη ,ένα μεγάλο χαμόγελο.
Είναι άπιαστη ,ελεύθερη ,ανυπότακτη..
Η ζωή είναι αστεία ,είναι αλλού και ίσως να τα έχει και με άλλον!!
Η ζωή είναι ΜΑΓΚΙΑ!!!!!!
Και επειδή είναι ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ να τη ζούμε σαν να είναι η τελευταία μας μέρα!!! Σωστά?
One life ,One opportunity!!!!!!!
So live it....

(Υ.Γ.Λέτε να είναι σαν τριαντάφυλλο? Ποιος να ξέρει?)