Κι όμως .....

(....υπάρχει ένα είδος έρωτα που μπορεί και κρατάει για πάντα....
.........ο ανεκπλήρωτος !)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σε αφήνω να διαλέξεις ποιον έρωτα θές  για να τον  ζήσεις.
Σε ποιο παραμύθι ,να γίνεις ο πρωταγωνιστής.
Πόσο καλά να αφήσεις να σε κυριεύσει η εξαπάτηση ,να διατηρήσεις το τέλειο και ιδανικό,ώστε να μείνει άφθαρτο ,ζωντανό.!
Σε αφήνω να διαλέξεις πως θες αν θες να βασανίζεσαι  με τη σκέψη ,αν προτιμάς το  ανένδοτο, το άκαμπτο της εμμονής.
Αν προτιμάς τη μοναξιά του σίγουρου ή την ηδονή του αβέβαιου.
Αυτή που σε γεμίζει πληρότητα ,αυτή που διεγείρει τη φαντασία σου , αυτό τον αξόδευτο έρωτα.
Που έχει μια μορφή.
....Εκείνης.....

Μα πριν από όλα σκέψου ότι οι Ερινύες  σου θαέρθουν καλεσμένες ...
Στα "ήσυχα" μυαλά ,δεν έχουν λόγο για να ζουν.!

(Υ.Γ.  Φοβάμαι μη σε δω να φεύγεις...φοβάμαι να σε αγαπάω από μακριά ...κάθε φορά )

No title

Και δεν ζήλεψα τίποτα άλλο ..
Ούτε καλοκαίρια και φωτιές νυχτερινές..
Λόγια ,σκέψεις ,υποσχέσεις.
Αιώνιες αγάπες να λήγουν το ξημέρωμα
Ανώριμα " σ'αγαπώ" ,να χρωματίζουν τις στιγμές.
Να ψιθυρίζεις στιχάκια που ίσως με αφορούσαν.
Το φτερούγισμα της καρδιάς σου στα χέρια μου...
Όχι , τίποτα από όλα αυτά δεν ζήλεψα...μόνο ένα πράγμα.
Έναν ύπνο βαθύ,ατάραχο ,ήρεμο. 
'Οπου τα όνειρα δεν θα είχαν καμμία πρόσβαση ,όπου οι δρόμοι θα ήταν ανεμπόδιστοι , να έρθω να σε βρω.

Μόνο εκεί!

Μόνο εμείς.

Ελεύθεροι!!!

Κι ας καώ...

Και κάπου εκεί στις ατέλειωτες ,επαναλαμβανόμενες ζεστές μέρες και νύχτες ,μετρώντας τις ώρες και τα λεπτά για να μαζέψουμε τα σκόρπια κομμάτια κάθε ταλαίπωρου κυττάρου μας ...μπερδευτήκαμε!
Χαθήκαμε ανάμεσα σε κρυφές  ματιές ,χαμόγελα ,μυστικά!
Αλλάξανε οι ρόλοι, τώρα μ'ακούς,με ζητάς ,με θέλεις τόσο κοντά σου ,που να μην παίρνεις ανάσα. Γιατί έτσι τον θες τον έρωτα. 
Ακραίο και βίαιο. Απόλυτο. 
Ή το ζεις ,θα μου πεις ή φύγε μακριά.
Σκληρή υποταγή ,ο μανιασμένος Θεός .
Εδώ ,πάνω σου κολλημένη,να μεθάω με τις λέξεις σου,να πνίγομαι στις μουσικές σου ,να εκλιπαρώ το χάδι με βλέμμα σου.. .... άνυδρη γη χωρίς εσένα.

Πόσα κότσια άραγε θέλει να μη φαντάζομαι φωτιές μαζί σου;