Φοβάμαι την φωτιά...φοβάμαι πως κάποια μέρα αργά ή γρήγορα θα καώ..και μαζί μου θα καούν και τα όνειρά μου..και ξέρεις εγώ τα όνειρά μου τα αγαπώ,όσο εφιαλτικά και αν είναι..
.Γιατί είναι δικά μου..μόνο δικά μου...Θέλω όμως μια μέρα να ξυπνήσω και μην φοβάμαι τίποτα..Ούτε εσένα..ούτε εμένα..Γιατί,το ξέρεις,πιο πολύ από όλα φοβάμαι εμένα...
Φοβάμαι πως όσο περνάνε τα χρόνια νεκρώνω μέσα μου από όλα..Και το μόνο που μένει είναι ο φόβος..
Αυτός ο φόβος που έρχεται και με γονατίζει...Θεριεύει μέσα μου και το μόνο που θέλω είναι να φύγω..Να ξεφύγω...από μένα...με ένα τέτοιο άλογο .
Ορμητικό ,επιβλητικό ,διαβολικό!!!
..Έλα πάρε με..σε παρακαλώ...ΤΩΡΑ!!!
Σ' αυτό το παραμύθι θα 'θελα να ζήσω ,χωρίς δράκους,χωρίς πρίγκηπες και χωρίς ΤΕΛΟΣ.

