Δεν γίνεται έτσι απλά να ξεχνάς όσα έζησες.
Δεν γίνεται οι ερωτήσεις να μένουν αιώνια αναπάντητες.
Δεν γίνεται τα γιατί να βρίσκουν τοίχο μπροστά τους.
Δεν γίνεται να σταματήσεις να νοσταλγείς τα περασμένα.
Δεν γίνεται να μη θες να φύγεις μακριά από όλα όσα σε πληγώνουν.
Δεν γίνεται τα εξαφανίσεις τα σημάδια από τις πληγές.
Δεν γίνεται να μη θυμάσαι όσα ονειρεύτηκες.
Κι όσο η ζωή γίνεται ακόμα πιο σκληρή
...εγώ ....
πάλι μέσα στα όνειρα θα χάνομαι.
Ας χαθώ πάλι μες στο όνειρο
Σε ότι αξίζει να μένει ζωντανό
Σε ότι αντέξει στο καιρό
Σε ότι αγάπησα σε ότι ξέχασα
Σε ότι νοστάλγησα μα το έχασα
Σε ότι θυμήθηκα μα δεν γέλασα
Σε όσα ΕΜΕΝΑ χρέωσα "
Αφιερωμένο σε όσους σκέφτονται κάπως έτσι .
Όσο υπάρχει η μουσική θα υπάρχει και έμπνευση.

