Δεν συνηθίζω να γράφω γράμματα σε πρόσωπα που δεν υπάρχουν. Αν και μου αρέσει η αλληλογραφία ,ποτέ δεν πίστεψα πως εσύ μου έφερνες τα δώρα μου τα Χριστούγεννα, ώστε να καθήσω σαν υπάκουο κοριτσάκι να αραδιάσω σε μια κόλλα άσπρο χαρτί τις επιθυμίες μου.
Ούτε κληρονομικό χάρισμα είχα από μικρή να παραμυθιάζομαι πως κάπου εκεί μακριά υπάρχει ένας κόκκινος κύριος που μοιράζει δωράκια. Απλά το είχα φιλοσοφήσει νωρίς το ζήτημα ,πριν αρχίσω να φλερτάρω με το ντεκαπάζ.
Σιγά που θα καθόταν ένας συμπαθητικός τροφαντός γεράκος ,με ροδοκόκκινα μάγουλα ,να ασχοληθεί με τις επιθυμίες χιλιάδων νηπίων ,στην άλλη άκρη του κόσμου.
Και τι μας είχες δηλαδή? Παιδιά , ανίψια ή εγγόνια? Και τι σε ένοιαζε στην τελική τι θα με έκανε εμένα χαρούμενη?
Ούτε και χαιρόμουνα με τις πολύχρωμες αυτές μέρες. Έπρεπε σώνει και καλά να μπω στο christmas mood ,και να φοράω ανεξίτηλο χαμόγελο ,να φιλάω αχώνευτους συγγενείς και να μοιράζω ευχές για μια μέρα και την άλλη να σιχτιρίζω την ώρα και τη στιγμή που είχα τα ίδια γονίδια με ασήμαντους θείους και γιαγιάδες?
Και τι να το κάνω που το σπίτι μέσα έξω θύμιζε το τσίρκο Medrano?
Αφού μετρούσα τις μέρες μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία μιά μία ,σαν τους φαντάρους ?
Όχι ,δεν σου γράφω για να ζητήσω κάτι για μένα . Εγώ αγαπημένε ροδοκόκκινε παπούλη μου από μικρή τα είχα όλα. Όχι τα περιττά ,μόνο τα απολύτως απαραίτητα.
Έξυπνα δώρα που απλά με διασκέδαζαν για λίγο,μέχρι να τα βαρεθώ όπως κάνουν τα φυσιολογικά παιδάκια.
Και όταν η πόλη ξαναντυνόταν με το γκρίζο χρώμα της ,τα παιχνίδια παίρναν τη θέση που τους άρμοζε, εκεί στο ράφι. Στο ράφι που πάντα αποτελούσε τον εφιάλτη λατρεμένων συγγενών πως θα γίνει ο νέος τους συγγενής με τα μυαλά που κουβαλούσα.
Ναι καλά.Και που να ήξεραν τι σουρπρίζ τους επιφύλασσα.!
Δεν θέλω τίποτα για μένα ,αλήθεια. Στο κάτω κάτω μόνο καλό κορίτσι δεν ήμουνα το 2009.
Και κατινίτσα έγινα και ψιλοσκυλίτσα με λες άνετα και χρυσό φτυάρι και ό,τι μπορείς να φανταστείς εσύ .... βάλε και λίγο σαλτσούλα παραπάνω. Μέσα θα πέσεις ,μη μου αγχώνεσαι.
Για μένα τίποτα . Για άλλους σου γράφω και αυτό γιατί έγινες πολύ τρέντυ τα τελευταία χρόνια ,μιας και αν κάνω το λάθος να εκφράσω κάποια επιθυμία μου η απάντηση που παίρνω είναι: "Γράψε γράμμα στον Άγιο Βασίλη".
Δεν μπορεί ,κάτι θα ξέρουν παραπάνω ,λογάριασα με το φτωχό από I.Q νιονιό μου και έτσι να'μαστε εδώ ,εσύ κι εγώ να τα λέμε.
Θέλω λοιπόν αγαπητέ Santa να φροντίσεις ιδιαιτέρως ,όλους τους αγαπημένους μου φίλους.
Στη Β να δώσεις τη δύναμη να πάρει την απόφαση που φοβάται.
Στην Ι να σταματήσει να φλερτάρει με την ιδέα του θανατου και να παίζει επίκινδυνα παιχνίδια. Αυτό ομολογώ είναι κομματάκι δύσκολο ,αλλά σου έχω εμπιστοσύνη.
Στην Μ που το όνομά της αρχίζει από Κ ,να της δώσεις ό,τι σου ζητήσει γιατί το αξίζει μόνο και μόνο επειδή αυτά που κάνει ,τα κάνει επειδή τα αισθάνεται και όχι επειδή πρέπει.
Στον φίλο Γ δώσε λίγο μυαλό παραπάνω , ποτέ το περισσότερο δεν έβλαψε κανέναν.
Στην Ε ,δώσε μια ελπίδα για μια καλύτερη ζωή ,αυτή που έχει απλά δεν της ταιριάζει .
Σε όλους τους αγαπημένους μου blog-όφιλους ,να δώσεις τις καλύτερες εμπνεύσεις να συνεχίσουν να γράφουν τόσο όμορφα ,όσο δεν φαντάζονται πως το κάνουν.
Και σε ΑΥΤΟΝ που νομίζει πως οι εξαφανίσεις μυστηρίου ,έχουν την γοητεία τους και δεν είναι βαρετές σαν πράξεις ,δώστου τον οίκτο σου. Ειλικρινά θα του φανεί ανεκτίμητο σαν δώρο.
Δεν θα σε κουράσω άλλο ,αρκετά κουράζω τους γύρω μου με την ύπαρξή μου και τη γκρίνια μου .
Θα κάνω απολογισμό ,όμως στο τέλος του δωδεκαημέρου και θα σε ευχαριστήσω τότε .
Σκέψου το καλά και έλα όταν το τζάκι μου θα σβήσει. Ακόμα υπάρχει πολύ σκάρτο υλικό για να γίνει στάχτη.
Τα λέμε παραμονές του Νέου Έτους με πιο καθαρά μυαλά.
Όχι άλλο κάρβουνο honey!!
MERRY CHRISTMAS.
(.....Χάθηκα κι απόψε μεσ'τα πέλαγα του νου)
